Cuma, Nisil 6, 2007 - ***İŞTE BUNA HAYAT DİYOLAR***
işte gülüm buna hayat diyorlar
ve onarmıyor günler geçmiş günleri
alışkanlıklar bizi kendimizden öteye götürmüyor
birdenbire eski bir fotoğraftaki ışık değişiyor
avlunun köşesindeki yaban otlar
hırçın bir kokuyu yükleniyor…
kapılar hızlı çarpıldığında , alkolün dumanlı havasında
sana kalan , yüzünün esrarında koyu bir leke …
pencerenin kenarında Cezayir menekşesi yok artık
ne de kırılan saksıları ağlayarak yapıştıran
geçmişindeki gibi masum bakışlı bir anne
büyümek her zaman onurlu değildir
ne de ağlamaklı bir sesi avutmaya
gece yarısı açılan bir telefon…
çiçekli bahçenizi kurtlar kemiriyor
pamuk prenses yedi cücelere ihanet içinde
ve prens uzak bir limanda seni beklerken köreliyor
ona sağladığın hançer senin bağrında şimdi
çünkü o bilmiyor , çünkü masal bitti
büyümek her zaman onurlu değildir ki…
ve resimler bile değşiyor
bir gün bir anı olarak korunduğunun da
değişen , yaşayan ve kirlenen bir hayata sahip
olduğunu kabul edemiyorsun
o ayak izleri senden önce geçmişti ordan
önce ya da sonra , yalnızca adlandırma kimi
İŞTE GÜLÜM BUNA HAYAT DİYORLAR…
| 
